Hoe fijn is het om in deze roerige tijden vol enthousiasme welkom te worden geheten? En dat op een geheel nieuwe plek waar je niemand kent, niemand jou kent en je eigenlijk geen idee hebt hoe je er bent beland, laat staan dat je een idee hebt van wat je er kan verwachten.
Welkom ben je in elk geval zeer zeker. Kennen doe ik je inderdaad (nog) niet, vermoedelijk ten minste. Ik ken dan wel een hoop mensen maar heb mijn blog niet aan de grote klok gehangen. In die zin zou het geheel toevallig zijn als bekenden van mij nou juist dit ‘duizend dingen doekje onder blogs’ tegenkomen en dan direct begrijpen dat het van mij is. Mocht dat wel het geval zijn dan is het een minstens zo welgemeend welkom.
Geen zorgen ook overigens over wie je dan allemaal niet kent op deze plek want het is een One Woman Show, van mij dus, hoi! En ik, nou ik ben een uitermate opgewekte, hartelijke vrouw met rugzak en jaren levenservaring. Zeg ik dan zelf natuurlijk want laten we wel zijn, ik ken mezelf toch zeker beter dan wie dan ook. Hoop ik ten zeerste althans. En mocht je een ander beeld van me krijgen dan is dat geheel aan jou en je goed recht. Plus laat ik het aan jou over of je er alsnog mee door een deur kunt of niet.
Wat te verwachten op deze plek weet ik eerlijk gezegd ook nog niet zo goed; ik ben hier immers net nieuw. Verrassing wellicht dat de blogger zelf niet lijkt te weten welke kant het op te sturen. Maar dat is dan ook de verklaring voor de ondertitel. Idee is om het los te laten en het de kant op te laten gaan die het op gaat. Spannend!